Mauremys nigricans / Kwangtung moerasschildpad - Care

Vorige Artikel 15 van 23 Volgende
Specificatie Omschrijving
Klasse: Reptilia
Orde: Testudines
Onderorde: Cryptodira
Familie: Geoemydidae
Subfamilie: Geoemidinae
Wetenschappelijke naam: Mauremys nigricans
Nederlandse benaming: Zwarte moerasschildpad
Engelse benaming: Kwangtung pond turtle
Gemiddelde leeftijd: 20+
Leefwijze: Aquatisch
Voortplanting: Ovipaar / eierleggend
Status: Bedreigd
Cites: B / II

Mauremys nigricans, (Gray, 1834)

De belangstelling voor Mauremys nigricans was in het verleden niet hoog. De soort heeft op de rode kleuring van sommige mannen na (welke voornamelijk duidelijk is in de paartijd) weinig opmerkelijke kenmerken en in hetzelfde gebied kwamen meer interessante soorten voor waardoor de M. nigricans voornamelijk werd gezien als ‘bijvangst’. Ondertussen steeg de vraag naar schildpadonderdelen voor de Chinese voedselmarkt/medicijnenmarkt en ongemerkt leed deze overconsumptie tot een drastische daling van de natuurlijke populatie. In zo een mate, dat er sinds de jaren 1930/40 geen officiele documentatie is van een observatie van M. nigricans in zijn natuurlijke habitat. Deze soort staat op de rode lijst van de IUCN als ‘bedreigd’. Tegenwoordig lijkt de vraag naar en daarmee de prijs voor deze soort aanzienlijk is gestegen. Desondanks is de Kwangtung roodkeelschildpad niet beschermd onder Cites. Waardoor de lokale bescherming van de Chinese overheid in het land van herkomst weinig bescherming bied zodra men de schildpad de grens over heeft gekregen. Deze ontwikkeling heeft ervoor gezorgd dat meer serieuze liefhebbers zich met de soort zijn gaan bezighouden, om zo de kweekresultaten in gevangenschap te vergroten.

 

Uiterlijke kenmerken:  de M. nigricans is sterk verwant aan de welbekende Mauremys reevesii maar is vrij gemakkelijk te onderscheiden. De drie kielen die Mauremys reevesii jongen tonen zijn bij Mauremys nigricans niet aanwezig, deze bezitten slechts een matige kiel over de ventrale schilden welke verdwijnt als de dieren ouder worden en groeien. M. nigricans heeft bij geboorte een duidelijk rood plastron terwijl deze van de M. reevesii donkerbruin tot zwart is. Als de jonge M. nigricans ouder worden word deze rode kleuring op het plastron aanzienlijk minder intens. De overige schildkleur van M. nigricans is donkergrijs tot zwart en ze hebben een vergelijkbare lichaamskleur. In de nek en over de kop is een fijn patroon van lichtere lijnen te zien. De schildvorm is vrij typisch voor veel bekende soorten van het geslacht Mauremys. Er is een duidelijk onderscheid te zien tussen mannelijke en vrouwelijke exemplaren, mannen blijven aanzienlijk kleiner. De kop, voorpoten en hals van mannelijke dieren kunnen voornamelijk in het broedseizoen zeer rood gekleurd zijn, de vrouwtjes tonen dit niet. De ogen van mannelijke dieren tonen vaak een oranje gekleurde rand, die van de vrouwen komt overeen met hun lichaamskleur. De plastrons hebben eenzelfde donderbruine kleuring maar het plastron van de man is duidelijk concaaf om de paringspositie te vergemakkelijken. Ook is de cloaca verder buiten het schild geplaatst zodat de man om het schild van de vrouw heen kan.

Binnen Mauremys nigricans zijn twee varianten te onderscheiden, de kleinere variant die voorkomt in Guangdong (15-20cm) en de zogenoemde grootkop ook wel bekend als “bighead” of Dumbhead die voorkomt in Westelijk Guangxi. Deze dieren worden iets groter (20-30cm) als de variant uit Guangdong en hebben een duidelijk grotere kop en kaken. De wetenschappelijke benaming voor deze vergrote kop bij schildpadden word “megacephaly” genoemd. Deze variant komt aanzienlijk minder voor als de “gewone” variant en is zowel in het wild als gevangenschap zeer zeldzaam. Naast de grotere kop en formaat is deze variant een stuk territorialer en onverdraagzamer naar andere soortgenoten. In verhouding legt de kleine variant ‘kleine’ legsels met relatief grotere eieren. Terwijl de ‘grootkop’ variant grote legsels met relatief kleine eieren produceert.

Hybrides: er zijn diverse hybrides bekend tussen verschillende soorten van het Geoemydinae complex. Van Mauremys nigricans is bekend dat deze hybrides produceert met Mauremys reevesii, Ocadia sinensis, Cuora amboinensis en Mauremys annamensis. Al kunnen dergelijke hybrides de nieuwsgierigheid prikkelen, is het absoluut af te raden om opzettelijk dan niet per ongeluk dergelijke hybrides te produceren. Deze voegen niets toe aan het behoud van de soort en men wilt voorkomen dat deze hybrides zich verder mengen in andere bloedlijnen.

 

Gedrag:  de Mauremys nigricans is een voornamelijk aquatische soort die ondiepe, langzaam tot matig stromende poelen prefereert. In sommige literatuur word gemeld dat het opmerkelijk zwakke zwemmers zijn en men zal in gevangenschap waarnemen dat vooral jonge dieren zelden zwemmen, maar meer over de bodem voortbewegen. Naarmate de schildpadden ouder worden zullen deze zich in meer diepere delen bevinden. Het is een soort die in de schemer en overdag actief is en graag zont op zandbanken of brede stammen vlak bij het water. Zo kunnen zij snel in het water duiken bij verstoring. Ook in gevangenschap zijn vooral jonge dieren erg schuw en ze verstoppen zich graag in een schuilplaats, onder stammen of tussen planten. Wanneer de M. nigricans ouder word neemt dit schuwe gedrag enigszins af maar de soort blijft op zijn hoede.

 

Herkomst en habitat:  Het verspreidingsgebied van Mauremus nigricans beperkt zich tot de provincies Guangdong (voorheen genoemd: Kwangtung) en Westelijk Guangxi. Na de vondst van een skelet op Hainan werd de suggestie gewekt dat de soort ook hier voorkomt of kwam. Hier is helaas geen bevestiging van. Meldingen uit Noordelijk Vietnam en Fujian kunnen niet bevestigd worden. Daarnaast is de vraag of het hier om wilde populaties gaat, of dieren die uitgezet zijn vanuit de levende dierenmarkten in China.

Helaas is er over deze soort in zijn natuurlijke habitat weinig bekend. Zoals het lijkt prefereren ze langzaam tot matig stromende poelen, stroompjes en moerasgebieden gevoed door de bergstromen. Het is een soort die vooral in laaglandgebieden voorkomt en veel zont. Er is weinig verschil tussen de seizoenen al zijn de zomers soms zeer warm. Een echte winter maken deze schildpadden dus niet mee en een winterrust is niet nodig. De luchtvochtigheid is gedurende het gehele jaar hoog en er is geen duidelijk nat en droog seizoen.

 

Huisvesting:  de algehele verzorging van Mauremys nigricans is niet zeer complex. Men wilt er vooral aan denken dat volwassen vrouwen voldoende ruimte tot hun beschikking hebben en er ruimte is om uitvoerig te zonnen. Men kan de dieren per koppel of groep huisvesten, maar houd de onderlinge interactie goed in de gaten. Mannen kunnen ook buiten de paartijd zeer opdringerig zijn jegens de vrouwtjes en onverdraagzaam naar andere mannen. Dit kan voor stress zorgen bij de medebewoners dus het is dan verstandig de mannen apart te huisvesten. Ook vrouwen kunnen onderling soms territoriaal zijn, al dan niet in mindere mate. Zorg daarom voor voldoende ruimte, schuilplaatsen en eventueel additionele zonneplaatsen.

Jonge exemplaren kan men groot brengen in een simpel ingericht aquarium met een waterhoogte niet hoger dan hun schildlengte en goed gevuld met planten en mos zodat de jongen hiertussen kunnen verschuilen en op rusten. Door een warmtespot op een drijvend stuk kurk te richten kan u een zonneplek aanbieden. Zorg voor additionele UVB verlichting met een compact-lamp of UVB TL verlichting. Filter het water met een sponsfilter aangesloten op een luchtpomp en vervang wekelijks een (deel van) het water.

Voor twee volwassen Mauremys nigricans is een MINIMAAL watergedeelte van 120x70x25 vereist, bij voorkeur groter. Voor elk additioneel dier rekent men minimaal 100 liters ruimte extra. In een grote vijver lijkt de soort ook goed gecombineerd te kunnen worden met andere soorten schildpadden uit dezelfde gebieden. Denk er echter aan dat men hybridisatie wilt voorkomen.

De zonneplaats voor mannen of onvolwassen, nog niet eieren leggende vrouwen kan bestaan uit een drijvend/hangend plateau of grote stammen waar de dieren gemakkelijk op kunnen klimmen. Zodra men volwassen vrouwen huisvest en een kweekpoging gaat wagen moet het landgedeelte bestaan uit een zandbak van 30x70x25cm (aquaterra van 150x70x70 met landgedeelte is een uitkomst hiervoor). Dit diepe zanddeel is noodzakelijk voor de vrouwen om hun eieren kwijt te kunnen. Het is erg belangrijk dat deze soort voldoende zon en droog ruimte heeft. Houd hier rekening mee met de inrichting en opzet van uw aqua-terrarium of schildpadvijver.

De zonneplek dient te bestaan uit een goede kwaliteit HQL of HID lamp die warmte, licht en UVB uitstraalt. Dit is noodzakelijk voor een gezonde groei en ontwikkeling van uw schildpadden. Om een dag/nacht ritme na te bootsen en verdere natuurlijke activiteit te stimuleren kan men additioneel verlichten met UVA/daglicht TL buizen. Afhankelijk van het seizoen verlicht men 11 tot 13 uur per dag. Wanneer nodig, bijvoorbeeld als men een groep samen huisvest is het verstandig meerdere zonneplekken aan te bieden, zo kan men een boven het daadwerkelijke landgedeelte en een boven het water op een uitstekende stam richten. De temperaturen onder de zonneplekken mogen 32-35c bereiken. De luchttemperatuur dient tussen de 27C en 24C te zijn, afhankelijk van het seizoen. De watertemperatuur mag hier niet ver van afwijken (26-24C) om luchtwegproblemen te voorkomen. In de nacht mag de temperatuur dalen maar stel de dieren niet langdurig bloot aan temperaturen onder 20/18c. Deze soort houd van naturen geen echte winterrust of slaap.

Een goede filtratie is zeer belangrijk bij de huisvesting van schildpadden. Veel waterschildpadden zijn echte vervuilers door hun dieet, manier van eten en uitwerpselen. Bij voorkeur gebruikt u een extern mechanisch en/of biologische filtratie. Plaats een pre-filter voor de intake van de filter om grof vuil al voor het in de filter terecht komt uit het water te zeven. Door deze pre-filter geregeld te spoelen of vervangen blijft uw filtratiesysteem langer schoon en is er meer ruimte voor de biologische filtratie noodzakelijk om het water vrij te houden van verontreiniging. Vervang elke week tot 14 dagen een deel van het water. 

De verdere inrichting kan men schaars houden. De bodem kan men kaal houden of bekleden met een fijn filterzand dat u geregeld omwoeld. Met kienhout, Azalea of tropisch wortelhout kan u het waterdeel verder inrichten en schuil en klim mogelijkheden bieden.

 

Dieet:  Voor Mauremys nigricans zijn de bekende goede kwaliteit voeders voor schildpadden, Zoals Zoomed Natural Turtle Diet en Repashy Savory Stew een goede basis, echter wilt men hierop altijd variëren. Jonge dieren eten zijn voornamelijk tot uitsluitend carnivoor. Zodra de M. nigricans ouder word voeden deze zich ook deels met groen materiaal. Voed jonge en halfwas exemplaren 4 tot 6 maal per week, oudere dieren kan men drie maal per week zo veel voeden als deze op kunnen. Naast de bekende granules kan u voeden met rode muggenlarven, artemia, tubifex en andere kleine waterdiertjes, (stukjes) regenworm, sporadisch stukjes runderhart verrijkt met een calciumpreparaat, spiering, voorn, krekels, meelwormen, moriowormen en andere insecten, mossel, garnaal, waterpest, banaan, wortel etc. Probeer soms nieuwe dingen uit om te zien wat uw dieren accepteren en denk eraan dat de schildpadden soms moeten wennen aan nieuw aangeboden voeding.

© 2015 - 2022 Het Terrarium | sitemap | rss | webwinkel beginnen - powered by Mijnwebwinkel