Bombina sp. / Vuurbuikpad - Care

Vorige Artikel 3 van 10 Volgende
Specificatie Omschrijving
Klasse: Amphibia
Orde: Anura
Familie: Bombinatoridae
Wetenschappelijke naam: Bombina
Nederlandse benaming: Vuurbuik padden
Engelse benaming: Fire Bellied Toads
Dieet: Carnivoor
Gemiddelde leeftijd: 10-20 jaar
Leefwijze: Semi-aquatisch
Voortplanting: ovipaar / eierleggend

Bombina sp. Zijn ontzettend leuke amfibieën voor zowel de beginnende hobbyist als ervaren liefhebber. Ze hebben vaak weinig eisen wat betreft de verzorging, zijn gemakkelijk tot voorplanting te brengen en zijn daarnaast niet schuw waardoor de verzorger in staat is een breed spectra aan gedragingen te observeren. Er zijn vijf erkende soorten welbekend als de; Bombina bombina (Linnaeus, 1761), Bombina maxima (Boulenger, 1905), Bombina microdeladigitora (Liu, Hu & Yang, 1960), Bombina orientalis (Boulenger, 1890)en Bombina variegata (Linnaeus, 1758). B. fortinuptialis word niet volledig erkent en vaak als synoniem gezien van de Bombina microdeladigitora. Over B. microdeladigitora word gediscussieerd deze als ondersoort van de B. maxima te beschouwen, ondanks de duidelijke verschillen in kenmerken tussen deze soorten.

In gevangenschap zijn alle soorten te verkrijgen waarvan de Bombina orientalis (Chinese vuurbuikpad) en de Bombina variegata (geelbuikpad) het meest vertegenwoordigd zijn en daarover zal dit stuk ook grotendeels gaan. Waar de informatie gegeven naar andere soorten refereert zal dit aangegeven worden.

Van de B. orientalis word voornamelijk wildvang aangeboden ondanks dat deze soort gemakkelijk te kweken is.  Bombina variegata werd al enige tijd in diverse landen in Europa gehouden en gekweekt. Sinds Januari 2017 is het ook toegestaan om in Nederland inheemse soorten reptielen en amfibieën in gevangenschap te huisvesten. De eigenaar moet in dit geval ten alle tijden in het bezit zijn van een bewijs van herkomst, met daarop de gegevens van de kweker, aantallen die de kweker heeft geproduceerd en herkomst van de ouders die in het bezit zijn van de kweker. De andere Bombina soorten zijn vrij van enige Cites of overdracht verplichtingen.

 

Uiterlijke kenmerken:  Volwassen exemplaren van B. orientalis bereiken een gemiddelde lengte van 4-5cm. B. variegata blijft vaak iets kleiner met een lengte van 4cm. B. bombina 48m-53mm, B. microdeladigitora kan een lengte bereiken van 77mm en B. maxima 45-51mm. Bij alle soorten zit er weinig lengte verschil tussen mannelijke en vrouwelijke dieren, de vrouwtjes zijn wel aanzienlijk plomper gebouwd. Mannelijke exemplaren zijn vaak net iets langer, de kop is spitser en de ogen staan verder uit elkaar. Ook zijn de poten zijn in verhouding langer en de voorpoten breder van bouw. In de paarperiode is een ovaal vormige verdikking aan de binnenkant van de duim te zien.

Vuurbuikpadden danken hun naam aan de rode (bombina & orientalis) oranje/gele (maxima & microdeladigatora) of gele buik (variegata) De buik is daarnaast bedekt met een patroon van donkere tot zwarte kleuring welke per soort afwijkt. Deze buik tonen de dieren wanneer deze zich bedreigd voelen. Dit doen ze door zich op de rug te draaien, of in het geval van B. variegata hun poten en flanken van de grond te tillen waardoor deze zichtbaar worden voor hun belager. De lichaamskleur kan diep groen, gelig of donkerbruin zijn met een patroon van donkere vlekken. Van de B. variegata is ook een albino vorm te verkrijgen en van de B orientalis zijn er ondertussen diverse kleurvarianten waaronder blauwe en mint gekleurde varianten. De huid is ongelijkmatig waardoor het lijkt of het dier wratten heeft. Vooral bij de B. microdeladigitora is dit zeer prominent.

 

Verspreiding:  Het geslacht Bombina komt voor in een zeer groot deel van Europa en Azië. B. bombina en variegata komen voor in het Europese deel. B. bombina is een laaglandsoort (tot 700m bzn) en komt voor in Denemarken, Zweden (geherintroduceerd), Duitsland, Delen van Rusland, Belarus, Bosnië, Bulgarije, Hongarije, Slovakije, Tsjechië, Polen, Litouwen en Latvia, Kazachstan, Slovenia, Delen van Turkije, Griekenland, Ukraine en zou geïntroduceerd zijn in het Verenigd koninkrijk.

B. variegata kent een groter verspreidingsgebied in komt ook voor in het Zuiden van Nederland (zeer kleine populatie) en Belgie. Deze soort lijkt het meest warmte minnend van het geslacht en is een echte laaglandsoort. Het verspreidingsgebied loopt door het merendeel van centraal, zuid en oost Europa maar is in veel landen zeer gefragmenteerd en de soort is hier niet algemeen. De landen waar deze soort onder andere voorkomt zijn op alfabet: België, Bulgarije, Duitsland, Frankrijk, Griekenland, Hongarije, Italië, Liechtenstein, Luxemburg, Moldavië Montenegro, Nederland, Oekraïne, Oostenrijk, Polen, Roemenië, Servië, Slowakije, Slovenië, Tsjechië en Zwitserland.

De andere drie soorten komen voor in Azië, Waarvan de B. orientalis het grootste verspreidingsgebied heeft welke onder andere grenst aan Europa op de grens tussen China en Rusland en verder voorkomt in bijna geheel China, Noord en Zuid-Korea, niet meer als 500m boven zeeniveau.

Bombina maxima beperkt zich tot gebieden in Zuidelijk China in de p[provincies Sichuan, Yunnan, Hubei, Guangxi, Guizhou en in Noord Vietnam in de provincies Lào Cai, Lai Châu en Hà Giang. Dit is een echte hoogland soort en komt voor op 1800 tot 2500 meter boven zeeniveau. Daarnaast is deze soort voornamelijk actief in de schemer periodes en daarmee dus niet zo zon-minnend als de laagland soorten, houd hier rekening mee bij het opzetten van een verblijf. Bombina microdeladigatora Is ook een hooglandsoort welke voorkomt op hoogtes van 1200-2600m boven zeeniveau. Deze soort werd ontdekt in de Provincie Yunnan in Zuid/ Zuid-Oost China in de gebieden Huand-tsiao-ling en Ching-tung. Ook zijn er zeer sporadisch dieren gevonden in andere delen van Yunnan en in Noord Vietnam op de berg Mt. Tay Con Linh II. 

 

Huisvesting in het (aqua) terrarium: er zijn vele bekende en bewezen manieren om Bombina te huisvesten. Dit heeft te maken met de gemakkelijke eisen van de soort en zijn grote aanpassingsvermogen. De basis bestaat uit een aquaterrarium met een ruim watergedeelte en passend landgedeelte, de manier waarop we deze opzetten kan op verschillende manieren.

Jonge dieren die net hun metamorfose hebben ondergaan en op land zijn gekomen kan men groot brengen in een terrarium van bijvoorbeeld 45x45x30cm. Hierin kan men een groep tot 10 dieren groot brengen. Let er goed op dat er geen grote verschillen in formaat van de opgroeiende Bombina zit om concurrentie en onderdrukking te voorkomen. Men kan het aqua-terrarium op twee verschillende manieren opzetten. De meest gemakkelijke manier, een die ook veel gebruikt word als quarantaine opzet, is door de bodem gedeeltelijk te bedekken met een filtratiemat van 5cm dik, zoals we ook gebruiken ter drainagelaag van bioactieve substraten. Doormiddel van de mat op gepaste maat te knippen of snijden kan u gemakkelijk een hoger (land) gedeelte en lager gedeelte creëren. Het lagere deel word opgevuld met water tot vlak onder de rand van de filtratiemat. Zo ontstaat er ook een vochtig landgedeelte dat echter niet nat is of onder water staat. Op dit landgedeelte kunnen we reptile caves, kunststof half doorgeknipte potjes of andere kunststof schuilplaatsen plaatsen zodat de padjes zich wanneer nodig kunnen verschuilen. Deze opzet is zeker niet de mooiste maar wel erg praktisch, gemakkelijk te reinigen en overzichtelijk zolang de jongen opgroeien. Men zal zien dat de jonge padjes veel van hun tijd spenderen op het landgedeelte dus zorg dat hier voldoende ruimte voor is. Een verhouding land/water van 70%/30% is afdoende. Door een bruissteen aangesloten op een laag wattage luchtpomp in het watergedeelte te plaatsen zorgt u voor enige beweging in het water wat bacteriegroei tegen gaat. Toch wilt men elke week (gedeeltelijk) het water vervangen.

Wilt u liever een meer natuurlijke setup, bedek dan de bodem met verschillende lagen plaatmos en kurkschors. Deze bodem houd men gemakkelijk vochtig en bied voldoende schuilplaatsen. Denk eraan doormiddel van een dunne laag filtratiemat of kleikorrels een drainagelaag te creëren om een te natte bodem te voorkomen. Door het toevoegen van een achterwandje van bijvoorbeeld kurk of varenwortel en het plaatsen van gemakkelijk groeiende planten zoals Scindapsus, Epipremnum en Hoya ziet het geheel er zeer natuurlijk uit. Plaats een gepaste waterbak welke geregeld word gereinigd zodat de padjes wanneer ze willen in het water kunnen. Sproei geregeld om een hoge luchtvochtigheid te waarborgen.

Volwassen dieren mogen uiteraard een groter verblijf en een dieper watergedeelte. Voor een groepje van 5 tot 7 Bombina variegata of B. orientalis is een minimaal verblijf nodig van 90x45x45. De Bombina maxima en Bombina bombina vragen iets meer ruimte. Uiteraard gaat het hier om minimale maten, de meer ruimte men kan bieden des te beter. Halfwas en volwassen exemplaren spenderen aanzienlijk meer tijd in het water. Waardoor het belang van een groot landdeel minder word. In dit geval kunnen enkele opgestapelde stenen of wortelhout die boven het water uitsteken al voldoende zijn. Wilt u toch een ruimer landgedeelte bieden, dan is een zwevende plaat tempex, bedekt met elastopur en turf of cocopeat een natuurlijk uitziende optie. Deze plaat drijft dus een stijgende of dalende waterspiegel maakt niks uit, klimplanten groeien er makkelijk op en u verliest weinig ruimte in het waterdeel. Andere opties is het afzetten van een deel met een glaswand en de ontstane ruimte opvullen met aarde, of bijvoorbeeld drijvende turtledocks en logs. Een waterdiepte van 10cm tot 15cm is voldoende. Een diepere laag water is ook zeker mogelijk maar zorg dan voor voldoende mogelijkheden voor de padjes om gemakkelijk het oppervlakte te bereiken doormiddel van wortelhout en planten. Voeg veel levende planten toe aan het watergedeelte, deze bieden niet alleen veel schuilplaatsen en een natuurlijk aangezicht, maar hebben ook een positief effect op de waterkwaliteit. Vooral mosselplantjes, waterpest, hoornblad en eendenkroos zijn echte nitraatvreters en gemakkelijke groeiers.

De bodem kan men voor gemakkelijke reiniging kaal houden. De diertjes graven zich hier niet in en zoeken er ook niet naar voedsel. Wilt u deze toch bedekken is een fijne laag filter/rivierzand dan wel of niet bedekt met een laag bladeren de beste optie. Woel deze bij voorkeur de dag voor u een filterverschoning doet door, om zo te voorkomen dat er vuil in de bodem zich ophoopt en voor bacterie en nitraat problemen zorgt.

Filtratie van het water is aan te raden al wilt men een sterke stroming vermijden. De poelen waar o.a. B. variegata in aangetroffen word kan men niet vaak schoon en helder noemen. Toch heeft enige beweging in het water een positief effect. Zo is het zuurstofgehalte hoger en is de kans op extreme bacteriegroei of bijvoorbeeld schimmels aanzienlijk kleiner. Doormiddel van een simpele sponsfilter aangesloten op een luchtpomp kan u het water filteren. Vervang bij voorkeur wekelijks tot maandelijks (afhankelijk van de populatiedruk) een deel van het water.

Verlicht afhankelijk van het seizoen 8 tot 13.5 uur per dag met volspectrum daglichtlampen in TL of Compact vorm. Dit heeft een zeer positieve invloed op de activiteit en kweek. Ook een mate van UVB lijkt voortplanting te stimuleren. Vooral bij de Bombina bombina lijkt dit essentieel en de grote successen worden met deze soort voornamelijk behaald in buitenterraria (waar het klimaat dit toestaat). Om de dieren deze UVB te bieden kan men het beste een UVB TL en/of compactlampen gebruiken, HID stralers zijn veel te sterk in de meeste gevallen.

Bombina sp. tolereren vele verschillende klimaten en temperaturen. Dit is mede afhankelijk van hun verspreidingsgebied, welke vooral van de Bombina variegata zeer groot is. Een warmte /zonneplek word door o.a. Bombina orientalis en de warmte minnende B. variegata zeer op prijs gesteld. Dus het plaatsen van een laag wattage warmtespot is zeer aan te raden. Hogere temperaturen versnellen de groei en ontwikkeling van jonge dieren en stimuleert de voorplanting. De gemiddelde temperatuur waar men B. orientalis bij kan houden is 16C tot 24C. Tijdelijk lagere temperaturen in de nacht worden goed getolereerd. Hogere temperaturen resulteren vaak in een verlaagde activiteit. De Bombina variegata kan men ook bij deze temperaturen houden al lijkt deze ook hogere temperaturen (tot 28C) zeer goed te tolereren. De andere Aziatische soorten komen voor in hoger gelegen gebieden en tolereren hoge temperaturen slecht.

Huisvesting in het buitenterrarium:  Wanneer het klimaat dit toestaat kan u de padjes ook in een buitenverblijf huisvesten. Dit heeft vele voordelen, zo is er vaak meer ruimte, natuurlijk licht en mogelijk meer natuurlijk voedsel. De nadelen kunnen zijn dat jonge Bombina minder snel groeien in verband met mogelijk lagere temperaturen (dit hoeft niet nadelig te zijn voor de gezondheid), er kunnen mogelijk makkelijker parasieten bij de Bombina komen en men wilt ten alle tijden voorkomen dat dieren kunnen ontsnappen. Een buitenverblijf voor Bombina dient afgeschermd te zijn met gladde wanden en een naar binnen hellende rand van 15cm breed. Zo voortkomt u dat er padjes tegen de wand omhoog en uit het verblijf klimmen. De vijver dient gedurende de hele dag zowel deels in de zon, als schaduw te staan. Vaak ontstaan deze al langs de hoge wanden en tussen schuilplaatsen en beplanting. Bied zowel langs de oevers als midden in de vijver genoeg mogelijkheden het water uit te klimmen en om bijvoorbeeld te zonnen wat sommige soorten zeer graag doen (variegata en bombina) dit kan doormiddel half gezonken stammen die deels uit het water steken. Filter de vijver goed maar voorkom een sterke stroming. Bij voorkeur gebruikt u een biologische filtering. De vijver dient zowel zeer ondiepe delen als diepere delen tot 40/  50cm te hebben. Beplant de vijver met zeer veel vegetatie zodat de dieren zich hiertussen kunnen verschuilen en hun eistrengen langs kunnen afzetten. Natuurlijk dient er ook voldoende landgedeelte te zijn met veel schuilgelegenheden. Bent u bang dat het klimaat niet toereikend is kan u (een deel) van de vijver overkappen met een kas of soortgelijk. Let er wel op dat een dergelijke opzet in de zomer de temperaturen zeer snel kan laten stijgen.

 

Winterslaap/rust:  Al lijkt voor de Bombina orientalis en Bombina variegata een winterrust/slaap niet geheel noodzakelijk om deze lang in goede gezondheid te kunnen verzorgen en in enige mate kweken. Is het zeker aan te raden deze aan de Bombina te bieden. Het is onderdeel van het natuurlijk proces, bevorderd een gezonde groei en ontwikkeling en verbeterd kweekresultaten aanzienlijk. Deze winterrust dient voor de B. orientalis en B. variegata gemiddeld 8 tot 16 weken te duren bij een gemiddelde temperatuur van 10C. Bombina bombina en Bombina maxima mogen bij lagere temperaturen (6-8C.) Gehouden worden gedurende een minimale periode van 13 weken.

De Bombina sp. Overwinteren bij voorkeur ingegraven in een dikke laag los substraat tussen mos en bladeren. Wilt u uw Bombina overwinteren is het verstandig in de periode dat de temperaturen en lichturen dalen het waterniveau enigszins te laten zakken en meer verstopplaatsen met mos op het landgedeelte aan te brengen. U zult merken dat de Bombina meer tijd op het land zullen spenderen. Vervolgens plaatst u de Bombina in een container met een diepe laag mos, aarde en bladeren en stukken hout waar de dieren zich onder en tussen kunnen begraven. Plaats een waterbak waar de dieren in kunnen baden, hier zal echter weinig tot geen gebruik van gemaakt worden tot de kikkers weer ontwaken.

De overwinter container plaatst u in een ruimte waar de temperaturen op het juiste niveau blijven om de door u gehouden soort te overwinteren. Dit kan in een koele kamer, schuur of aangepaste koelkast zijn. Aan het einde van de winterperiode als de temperaturen stijgen zullen de Bombina zich weer uitgraven en meer tijd in de waterbak spenderen. Dit is het moment dat u de dieren weer in hun aquatische setup kan plaatsen.

 

Dieet:  Gezonde kikker en padachtige hebben een vaak onverzadigbare eetlust. Zo ook de vuurbuikpadden. In de maanden dat de dieren actief zijn verorberen ze vele kleine prooidieren, voornamelijk ongewervelden die in en rond het water leven. In gevangenschap kan u opgroeiende vuurbuikpadjes het beste dagelijks voeden met een zo gevarieerd dieet als mogelijk. Volwassen exemplaren voed men gemiddeld drie maal per week.

Het dieet kan bestaan uit fruitvliegen, krulvliegen en wasmotten, diverse soorten krekels en kleine sprinkhanen, grote springstaartjes (voor jonge dieren), kleine kakkerlak soorten, zilvervisjes, bonenkevers, bladluis, spinnetjes, stukjes worm (met mate). Meelwormen kan men het beste niet voeden en zo wel slechts zeer sporadisch. Bij voorkeur bepoederd u de voedseldieren met de Repashy Calciumplus, mits de dieren binnen gehuisvest worden. Wanneer u uw padjes in een buitenverblijf huisvest is het toevoegen van supplementen niet nodig. Nakweek Bombina lijken vaak een minder intensieve kleur buit te hebben. Ondanks een gevarieerd dieet lijkt hier toch een tekort voor te zijn, supplementen zoals de Repashy Calcium plus bevatten ook een lage mate caroteen waardoor de kleur van de buik intensiever blijft.

 

Voortplanting:  De kweeksuccessen lijken per hobbyist zeer te verschillen, waar de een werkelijk niks ter stimulatie hoeft te doen heeft de andere de grootste moeite om vruchtbare eieren te krijgen. De Bombina zijn geslachtsrijp na 12 tot 36 maanden, dit is mede afhankelijk van de groei onder invloed van de temperatuur waarbij ze worden groot gebracht en of ze dan wel of niet een winterrust krijgen. Zowel B. orientalis als B. variegata lijken geen winterrust nodig te hebben om tot kweken over te gaan en een stabiele gezonde groep kan bijna het hele jaar door eieren produceren. Vooral als deze bij relatief hoge temperaturen gehouden worden. Toch heeft de winterslaap een positief effect op de gezondheid en deze is noodzakelijk om de andere soorten tot voortplanting te stimuleren.

Na een winterrust, wanneer de padjes het water hebben bereikt beginnen de mannelijke vuurbuikpadjes te roepen, men wilt graag meerdere mannen in een groep hebben om de succesvolle kweek te stimuleren. Wanneer de man een vrouw vind omklemt hij haar en begint de amplex, welke enkele uren tot dagen kan duren alvorens het koppel overgaat tot de eiproductie en bevruchting. Gemiddeld worden er in diverse eistrengen 50 tot 60, met maximaal 150 eieren gelegd, omklemt in de vegetatie in het water. Deze eitjes komen, afhankelijk van de temperatuur na 2 tot 6 dagen uit.

Men kan de uitgekomen kikkervisjes het beste apart van de ouders op laten groeien in een container of aquarium met een laag water van 15 tot 25cm. Bedek de bodem eventueel met gezonken bladeren en mos waartussen de kikkervisjes zich kunnen verschuilen. Vervang elke week een deel van het water, de hoeveelheid is afhankelijk van de populatiedruk en restafval. Door een bruissteen aan het water toe te voegen creëert u enige beweging in het water en voorkomt u een te laag zuurstof niveau. Men kan de kikkervisjes voeden met tubifex, watervlooien en visvoeding voor vegetarische vissoorten. Bij voorkeur laat u enig alg op de wanden zodat de kikkervisjes ook hiervan kunnen voeden. Let op dat u niet teveel voert om te voorkomen dat het vele restafval de waterkwaliteit beïnvloed.

De ontwikkeling van pas uitgekomen kikkervisje tot deze aan land kruipt kan 40 tot 60 dagen duren. Zodra men merkt dat de achterpoten doorbreken zullen de voorpoten ook snel volgen. Dit is het moment waarom de kikkervisjes het land op gaan. Verlaag het waterniveau in de opkweekcontainer en plaats stukken drijvend kurkschors en takken zodat de Bombina makkelijk uit het water kunnen klimmen. Zodra de kikkertjes meer tijd op het land spenderen en hun staart bijna volledig hebben opgenomen kunnen ze in een meer permanent verblijf worden overgeplaatst.

 

Kikker of pad?  Algemene benamingen kunnen nog wel eens verwarring opleveren, zo kan de naam ‘rattenslang’ over Colubridae soorten uit zowel Amerika als Azië gaan en het woord ‘pad’ gebruikt worden voor amfibieën die men tegenwoordig als kikker beschouwd. Waar voorheen alle kikvorsen in twee duidelijke groepen werden onderscheiden, dan wel kikkers of padden, zijn er nu aanzienlijk meer aparte groepen binnen de orde Anura. De Bombina behoren nu tot de familie Bombinatoridae welke beschreven word als een ‘padachtige’ kikker en werd daarvoor als onderdeel van de schijftongkikkers ingedeeld. Het uiterlijk van de vuurbuikpadden lijkt zeer op de algemene beschrijving van padachtigen, door de huid, bouw en voortplantingsvorm. De reden dat vuurbuikpadden als kikker beschouwd worden heeft te maken met de afwezigheid van tanden en de afwezigheid van het orgaan van bidder. Dit orgaan is bij alle jonge kikker en padachtige aanwezig, maar alleen bij ‘echte’ padden ontwikkelt deze verder, waar deze bij kikkerachtige degenereert. Dit orgaan zorgt ervoor dat mannelijke dieren onder sommige omstandigheden ook eicellen kunnen aanmaken. Dus, als het de wetenschap aan gaat zijn vuurbuikpadjes, kikkers..

© 2015 - 2022 Het Terrarium | sitemap | rss | webwinkel beginnen - powered by Mijnwebwinkel