Trachemys scripta (ssp) / Sierschildpadden - Care

Vorige Artikel 23 van 23
Specificatie Omschrijving
Klasse: Reptilia
Orde: Testudines
Onderorde: Cryptodira
Familie: Emydidae
Subfamilie: Emydinae
Wetenschappelijke naam: Trachemys scripta
Nederlandse benaming: Sierschildpadden
Engelse benaming: Sliders
Voortplanting: ovipaar / eierleggend

Trachemys scripta

Het is een bekend fenomeen, een lokale dierenwinkel met een aquarium vol kleine mooi gekleurde schildpadjes, voornamelijk van het genus Trachemys, maar ook Pseudemys en Graptemys soorten. De impuls factor voor deze schattige, kleine en vaak goedkope diertjes is zeer hoog. Afhankelijk van de kennis en verkoopdrang van de aanbieder gebeurde het al snel dat de nieuwe eigenaar thuis kwam met zijn eerste schildpad waarvan men eigenlijk niet wist wat de welzijnseisen waren. Soorten van deze genera zijn zonder twijfel prachtige dieren om te huisvesten en men kan hier veel plezier aan beleven, mits er voldaan word aan een aantal punten en men zich realiseert wat benodigd is om deze schildpadden in goede gezondheid te huisvesten.

Een van de soorten die absoluut het meeste gehouden en verkocht werd zijn de drie ondersoorten (en onderlinge kruisingen) van Trachemys scripta, de geelbuik sierschildpad (Trachemys scripta scripta, Wied-Neuwied, 1839) de roodwang sierschildpad (Trachemys scripta elegans, Wied-Neuwied, 1839) en de geelwang of cumberland sierschildpad (Trachemys scripta troostii, Holbrook, 1836). Bijna al deze dieren komen van zogenoemde ‘farms’ waar de schildpadjes in grote aantallen gekweekt worden.

 

Verbod verkoop:  De invoer van Trachemys scripta elegans (roodwang sierschildpad) werd in Europa in 1998 al strikt verboden (voornamelijk i.v.m. salmonella bacterie) maar de Trachemys scripta scripta (geelbuik sierschildpad) en Trachemys scripta troostii (geelwang sierschildpad) volgden deze soort al snel op om te voldoen aan de vraag naar kleine schildpadjes. Vanaf Augustus 2017 is het in de Europese unie verboden alle soorten van de soort Trachemys scripta te verkopen of verhandelen. Deze zijn namelijk opgenomen op de unielijst van Invasieve soorten door de EU, alle soorten die op deze lijst staan mogen niet meer verhandeld, gekweekt of geïmporteerd worden. Iedereen die deze soort in zijn bezit heeft mag de dieren nog wel huisvesten of doneren aan een andere persoon of instantie die vergunningen heeft deze schildpadden op te vangen.

Het verbod op de verkoop van deze soort is het gevolg van de vele exemplaren die zich door bijna geheel Europa gevestigd hebben, voornamelijk in de Mediterranen maar ook in Nederland, België en Duitsland hebben vele stedelijke meren en vijvers een aantal lokale sierschildpadden. In deze landen planten de dieren zich niet voort maar in de Mediterranen en ook in vele landen buiten de EU hebben deze schildpadden zich gevestigd. In sommige gebieden verdringen ze de inheemse soorten en daarom heeft de EU besloten de handel van Trachemys scripta te verbieden. Deze schildpadden zijn natuurlijk niet zomaar in deze gebieden terecht gekomen, vele zijn hier uitgezet door eigenaren die zich verkeken op de eisen en verzorging van de schildpadden.

 

Uiterlijke kenmerken:  Alle jonge Trachemys scripta lijken zeer sterk op elkaar maar er zitten wel degelijk uiterlijke verschillen tussen de drie ondersoorten welke voornamelijk zichtbaar zijn bij volwassen exemplaren. Bijna alle jonge exemplaren hebben een groen schild. Op elk schild van het carapax hebben ze een tekening van donkere en lichtere lijnen welke afwijkt per soort of ondersoort. Het plastron heeft een duidelijk gele kleuring, bij de nominaat (Trachemys scripta scripta / geelbuik sierschildpad) is deze egaal van kleur waar bij de andere twee ondersoorten zich een donkere tekening bevind. Op de kop hebben ze een licht tot geel gekleurd patroon, Trachemys scripta elegans is te onderscheiden van de andere twee ondersoorten door de rode vlek achter het oog. Volwassen exemplaren verliezen vaak de duidelijk groene kleuring en krijgen een (donker)bruin, grijs of bijna zwart schild. De contrastrijke tekening op het carapax word ook aanzienlijk minder duidelijk zichtbaar. Het lichaam is in algemene zin donker van kleur, op de poten en in de nek blijft een duidelijk patroon van lichte tot gele lengtestrepen aanwezig. De dieren hebben een goed zicht. De poten zijn sterk en tussen de tenen hebben de dieren zwemvliezen. Op het land kan deze soort zich prima verplaatsen.

Een van de punten waar nieuwe ongeïnformeerde eigenaren zich op verkijken is het formaat dat deze schildpad kan bereiken. Pas uitgekomen Trachemys meten ongeveer 3/4cm. In het eerste jaar kan dit kleine schildpadje 5 tot 10cm groeien. Mannelijke Trachemys scripta scripta en Trachemys scripta troostii bereiken een schildlengte van 13-22cm en vrouwelijke exemplaren worden 20-34cm. T. s. elegans word het grootste van de drie ondersoorten met 15-25cm voor de mannen en wel 30 tot 40cm voor de vrouwen. Mannelijke dieren zijn gemakkelijk te onderscheiden door hun lange nagels op de voorpoten, smallere schild en aanzienlijk bredere en langere staart. Deze kenmerken zijn echter pas duidelijk na een paar jaar, bijna jonge exemplaren is het bijna onmogelijk te zien welk geslacht het is.

 

Herkomst en habitat:  Trachemys scripta elegans heeft het grootste verspreidingsgebied van de drie ondersoorten. Deze soort komt voor in het zuid/zuidoostelijke deel van centraal V.S. en spreid zich uit tot het zuiden en komt zelfs voor in Mexico. Deze soort is onder andere te vinden in Mississippi, Colorado, Florida en Virginia. Ten oosten van de T. s. elegans komt de T. s. scripta voor in onder andere het Noorden van Florida tot het Zuidoosten van Virginia. Intergrades met de T. s. elegans zijn in de overlappende verspreidingsgebieden niet ongewoon. Van oorsprong komt de T. s. troostii voor in de Cumberland River Valley in Kentucky en Tennessee, maar is ook te vinden in Mississippi, Alabama, Georgia en Illinois.

Door het grote aanpassingsvermogen komen deze soorten voor in vele verschillende wateren. De voorkeur lijkt uit te gaan naar stromen, rivieren en meren met een matige stroming. Maar ze zijn ook te vinden in vijvers, poelen, moerassen en sloten. In gebieden waar de schildpadden een winterrust doorgaan verstoppen ze zich op de bodem van het water in een dikke modderlaag tot de lente aanbreekt. Het zijn actieve jagers die jacht maken op allerlei kleine waterdiertjes. Een groot deel van hun tijd spenderen ze zonnend op zandbanken en stammen die uit het water steken. Vooral op vochtige avonden is het niet ongewoon dat ze een eindje het land opwandelen opzoek naar andere wateren en voedsel. Bij verstoring springen ze direct in het water.

 

Huisvesting:  Er zijn een aantal punten belangrijk als men deze soorten in goede gezondheid wilt huisvesten, ruimte, filtratie en UV licht. Veel punten waar men met de standaard kunststof aquaria niet aan kan voldoen.

Formaat:  Trachemys scripta worden groot en het zijn vrij actieve zwemmers, daarom dient het aquarium waarin men ze huisvest zeer ruim te zijn. Voor een volwassen koppel is een watergedeelte benodigd van minimaal 150x60x50cm. Het zijn goede zwemmers dus hoe dieper hoe beter, zolang er punten zijn waar de dieren makkelijk naar het oppervlakte of op het droge kunnen klimmen. Als er geen kans is op eieren, doordat u bijvoorbeeld 2 vrouwen huisvest of het een onvolwassen koppel is, dan is een zwevend ondiep landgedeelte afdoende. Dit landgedeelte dient voldoende ruimte en mogelijkheden te bieden voor de schildpadden om volledig op te drogen en te zonnebaden. Ei leggende vrouwtjes dienen een zandbak van minimaal 25cm diep tot hun beschikking te hebben.

Verwarmen:  Boven het droge gedeelte dient een warmtelamp te hangen zodat de schildpadden kunnen zonnebaden, onder deze lamp mogen de temperaturen oplopen tot 32C. Bied ook ruimte voor de schildpadden om op het droge te klimmen zonder direct onder de warmtelamp te hoeven zitten zodat deze kunnen thermoreguleren. Verlicht 12 uur per dag met een UVB TL balk voor de UV behoefte en het nabootsen van een dag/nacht ritme. Wanneer er een goede hotspot aanwezig is, is overige verwarming van het water vaak niet nodig. De water en luchttemperatuur moet gemiddeld 22-25C zijn, ’s nachts mag deze enkele graden dalen.

Decoratie:  Als substraat kan u voor grove, ronde kiezel of fijn zacht zand kiezen. Fijne en scherpe kiezel kan meegegeten worden tijdens het voeden en mogelijk voor verstopping of maag/darm perforaties zorgen. Door zacht zand woelen de dieren graag maar dit kan lastig te onderhouden zijn. Grove ronde kiezel kan lastig meegegeten worden maar door de vele ruimtes in het substraat kan afval dat hiertussen komt zich gemakkelijk opbouwen en voor schadelijke bacteriegroei zorgen. Gebruik bij dit substraat geregeld een bodemstofzuiger om afval tussen het grind weg te filteren. Veel hobbyisten kiezen voor een kale bodem in het binnenverblijf/aquarium. Zo is er geen kans om inname van het substraat en deze is gemakkelijk te reinigen. Helaas hebben de schildpadden dan niet de mogelijkheid om door de bodem te woelen, opzoek naar voeding zoals wormpjes, zoals ze dan van nature zouden doen. Bied enkele schuilplekken en stammen om gemakkelijk het oppervlakte en landgedeelte te bereiken maar houd de algehele inrichting schaars. Zo houd u voldoende ruimte voor de schildpadden om rond te zwemmen.

Filtratie:  Schoon water is zeer belangrijk als we onze schildpadden in goede gezondheid willen houden en omdat onze sierschildpadden het grootste deel van hun leven in het water spenderen is een goede waterkwaliteit zeer belangrijk. Trachemys zijn echte vervuilers en een goede filtratie is van groot belang. Filter bij voorkeur met een externe filter of bioloog met enige overcapaciteit. Kleine interne filters kan men mogelijk gebruiken bij jonge dieren maar al snel is een betere filtratie nodig. Maak bij voorkeur gebruik van een zogenaamd ‘pre-filter’. Deze prefilter plaatst u voor de intake van de externe filter. Met deze prefilter voorkomt u dat grof vuil zoals uitwerpselen en voedselresten rechtstreeks in de externe filter terecht komen. Hierdoor belast u de externe filter aanzienlijk minder en is onderhoud van de mechanische filtratie lager, waardoor er meer ruimte en mogelijkheid is voor een biologische filtratie. Deze prefilter kan bestaan uit een kunststof geperforeerde houder gevuld met watten. Deze houder kan u gemakkelijk los koppelen om schoon te spoelen. Ondanks een goede filtratie is een geregelde waterverschoning aan te raden, vervang wekelijks 10-20% van het water. U kan ook eens per maand een algehele watervervanging doen, maar dit kost meer tijd, zorgt vaak voor meer rommel en de waterkwaliteit fluctueert dan aanzienlijk meer. Gebruik eventueel water voorbereiders zoals de Easylife Filtermedium om schadelijke stoffen uit uw kraanwater te binden en neutraliseren.

Vissen:  Sierschildpadden zijn echte roofdieren en vissen staan onder andere op het menu. Het idee om dat kleine schildpadje dus bij uw gezelschapsaquarium in te doen is niet de beste keuze, afgezien van het feit dat de omstandigheden vaak niet aansluiten bij de behoeften van deze schildpadden. Combineren met vissen is dus zeer lastig, alleen als de vissen heel groot en snel, of juist heel klein zijn maken zij kans. Dergelijke grote vissen zijn daarnaast alleen maar een extra belasting van uw aquarium.

Buiten:  Gezonde Trachemys kan men in de meeste landen prima in een buitenvijver huisvesten. Het is dan absoluut noodzakelijk dat er geen kans is tot ontsnapping. Vergis u niet in de kracht van deze dieren en hun mogelijkheid om te klimmen, een gazen hek is een ideaal punt om overheen te klimmen. De dieren kunnen in een dergelijke vijver overwinteren mits deze deels vrij blijft van ijsvorming en zeer diep is met een goede modderlaag om zich tussen te verschuilen. Bied voldoende mogelijkheden voor de dieren om zowel te zonnen, als de schaduw op te zoeken.

 

 

Dieet:  Tijdens de aanschaf van de schildpad komt men vaak thuis met een potje gedroogde gammarus garnalen, ondanks dat hier soms enige vitamines aan zijn toegevoegd is dit geen compleet dieet voor uw Trachemys en mag daarom hoogstens als extraatje gevoerd worden. Trachemys verdienen een ruim en gevarieerd dieet vol proteïne, vitamines en calcium. Er zijn vele brokken/pellets compleet samengestelde voeding voor diverse levensfases van uw schildpad. Deze sluiten vaak aanzienlijk beter aan op de behoeften en benodigde voedingsstoffen. Daarnaast kan u de schildpadden voeden met (stukjes) zoetwatervis, (stukjes) worm, bloedwormen, slakken, krekels, meelwormen, garnaal, mossel, tubifex  en andere insecten. Soms voert men ook kippenhart of runderhart gecomplementeerd met een calcium of Vitamine preparaat inclusief D3.

Naarmate de sierschildpadden ouder worden willen deze ook enige groenvoeding tot zich nemen. Experimenteer om uit te vinden welke groenvoeding uw schildpad graag eet. Veel aangenomen groen zijn diverse waterplanten zoals waterpest en hoornblad, andijvie, stukjes wortel en tomaat. Voer hoogstens seizoenaal een beetje fruit zoals aardbei.

Veel Trachemys worden snel te vet, dit heeft vooral te maken met (teveel) eenzijdige voeding en deze niet goed kunnen verwerken doordat er geen mogelijkheid is te zonnen. Een gevarieerd dieet en een goede zonneplek is dus zeer belangrijk. Het lijkt soms of uw sierschildpad altijd honger heeft, in een aquarium zijn ze in staat door het glas te kijken en ze leren erg snel wie hun verzorger is. Het gevolg is dat deze door het glas lijken te willen zwemmen zodra u in het zicht komt. Als u hier constant aan toegeeft voert u al snel teveel. Jonge dieren kan men dagelijks voeren met een portie die iets groter is als hun kop. Als de dieren een jaar oud zijn voert u gemiddeld vijf maal per week, halfwas en volwassen exemplaren voert men bij voorkeur om de dag. 

© 2015 - 2022 Het Terrarium | sitemap | rss | webwinkel beginnen - powered by Mijnwebwinkel