Pipa pipa / Surinaamse pad - Care

Vorige Artikel 9 van 10 Volgende
Specificatie Omschrijving
Klasse: Amphibia
Orde: Anura
Onderorde: Mesobatrachia
Familie: Pipidae
Wetenschappelijke naam: Pipa pipa
Nederlandse benaming: Surinaamse pad
Engelse benaming: Surinam toad
Dieet: Carnivoor
Gemiddelde lengte: 12-16cm
Habitat: Rivieren, stromen, meren en poelen
Leefwijze: Aquatisch
Voortplanting: ovipaar / eierleggend
Status: Niet bedreigd
Cites: non

Pipa pipa, (Linneaus, 1758)

Dat de wondere wereld der dieren vol zit met mooie, vreemde en fascinerende dieren is wel bekend. De wereld van de reptielen en amfibieën is daar geen uitzondering op en is gevuld met soorten met aparte kleuren, vormen en gedragingen. Zonder twijfel zijn de kikkers die behoren tot het genus Pipa een van die vreemde wonderen. Hun vreemde vorm en vooral zeer onconventionele manier van voortplanting spreekt tot de verbeelding van de natuurliefhebber. In het aquarium blijken deze kikkers goed te houden mits aan enkele voorwaardes word voldaan.

Het genus Pipa, onderdeel van de Familie Pipidae kent momenteel 7 erkende soorten, de P. arrabali, P. aspera, P. carvalhoi, P. myersi, P. parva, P. pipa en P. snethlageae. Van deze soorten zijn vooral de P. parva en P. pipa vertegenwoordigd in de hobby.

 

Uiterlijke kenmerken:  Het vreemde uiterlijk van deze pad is een van de vele aandachtstrekkers. De dieren zijn zeer plat en hun lichaamsvorm is bijna vierkant te noemen. De bek is zeer breed en de kop is zeer gehoekt en de ogen zijn relatief klein. Rond de bek en over het geheel lichaam hebben de dieren allerlei franje en bultjes die helpen bij de camouflage. Gemiddeld word de mannelijke Pipa pipa 10-15cm lang, vrouwelijke dieren 14-17cm is daarmee een van de grootste soorten van de Tongloze kikkers. De algemene lichaam kleur is een vlekkerig onregelmatig bruin of grijs. De achterpoten zijn lang en zeer krachtig, de tenen zijn volledig voorzien van zwemvliezen en het zijn krachtige zwemmers. De voorpoten zijn daarentegen aanzienlijk kleiner met minder zwemvlies tussen de tenen. De voorpoten houden de dieren bijna altijd naar voren met hun vingers uitgestrekt. Elk van deze lange vingers hebben aan het uiteinde een stervormig orgaan dat zeer gevoelig is. Dit orgaan is een van de kenmerken die de Pipa pipa onderscheid van andere soorten binnen het genus. Deze tastorganen zijn zeer gevoelig en al voelende wijs bewegen deze kikkers zich over de bodem van de wateren waar ze leven. Zodra er een mogelijke prooi binnen deze radius opgemerkt word gaat de bek razend snel open en creëert de kikker een zuigend effect. Op deze manier word een prooi in zijn geheel verzwolgen. Daarnaast gebruiken ze hun voorpoten om een prooi te omklemmen en naar binnen te schuiven.

 

Natuurlijke herkomst en habitat:  De Pipa pipa heeft een groot voorkomstgebied dat zich concentreert in en rond de Amazone en Orinoco rivier delta’s. Ze komen onder andere voor in  Bolivia, Brazilië, Colombia, Ecuador, Frans-Guyana, Guyana, Suriname, Trinidad en Tobago en Venezuela in het midden en noorden van Zuid Amerika. Hier bewonen zijn de rivieren, stromen, meren en poelen tot slechts klein wateren en beekjes. Schoon water is zeer belangrijk voor deze soort. In sommige delen ervaren ze een droog seizoen, wanneer de dieren hier niet in staat zijn om water te vinden zullen ze zich ingraven in de modder, wachtend tot het regenseizoen. De wateren in deze gebieden kenmerken zich door een relatief slecht zich, veroorzaakt door alle tannine die afgegeven word door rotten hout en bladeren in het water. Vegetatie onder water is matig tot afwezig en ze verschuilen zich met name op de bodem tussen gezonken takken, stammen en bladeren. Het water is relatief zacht en de pH waarde fluctueert afhankelijk van seizoen en voorkomstgebied van 4.5 tot 6pH.

 

Gedrag:  Deze kikkers zijn vooral actief tussen zon ondergang en zon opkomt. Overdag spenderen ze een groot deel van hun tijd verstopt tussen bladeren en vegetatie. De enige reden om in beweging te komen is om lucht te happen aan het oppervlakte of bij verstoring. Dit kan soms jammer zijn voor de hobbyist omdat de kikkers een groot deel van hun tijd stil zullen liggen. Pipa pipa zijn echte hinderlaag jagers. Ze vertrouwen op hun goede camouflage en wachten tot er een vis of andere mogelijke prooi voorbij komt zwemmen. Alleen als ze echt honger hebben zullen ze opzoek gaan naar allerlei voedsel dat in hun brede bek past. In het water zijn het zeer goede en krachtige zwemmers, maar hun bouw en slechte zich maken hun verplaatsing op het land zeer onhandig.

 

Voeding:  Deze kikkers voeden zich met allerlei waterdieren die in hun bek passen. Waaronder wormen, garnalen en kreeftachtigen, kikkervisjes, andere kleineren amfibieën en natuurlijk vissen. In gevangenschap zijn Pipa’s vaak geen kieskeurige eters. Soms hebben wildvang exemplaren enige gewenning nodig. U kan deze dieren het beste voeden als de verlichting is uitgeschakeld, de Pipa zijn dan het meest actief en minder schuw. Vooral wormen en vissen worden graag aangenomen. Verder kan u voeren met zachte garnalen, stukken mossel, bloedwormen en tubifex. Ook krekels vanuit een pincet worden aangenomen. Voer gemiddeld 4 maal per week zoveel als de kikkers op kunnen.

Vanwege de enorme eetlust en het dieet van deze dieren is het aan te raden alleen dieren van hetzelfde formaat samen te huisvesten. Ook soortgenoten staan op het dieet als deze in de bek van hun grotere medebewoners passen.

 

Huisvesting:  Ondanks het formaat van deze padden hebben ze in verhouding geen groot aquarium nodig. In sommige artikelen en landen vind met 70 liter per dier al voldoende. Dit komt door hun tamelijk inactieve leefwijze. Een goed formaat aquarium voor een drietal Pipa pipa zou bijvoorbeeld 100x50x50cm zijn.

Het water:  Wanneer de dieren gewend zijn lijken deze zeer tolerant voor diverse waterwaardes. Bij voorkeur heeft het water een gemiddelde pH waarde (6.5/7) en is het enigszins zacht. Bij een hele hoge pH waarde of hardheid kunnen er gezondheidsproblemen, waaronder huidklachten ontstaan. Door dood blad, elzenknoppen en spagnum mos aan het water toe te voegen verlaagd u de hardheid enigszins. Deze hebben ook een schimmel en bacterie remmende werking. Ververs elke week tot 14 dagen gemiddeld 20 a’ 30% van het water om overmatige vervuiling tegen te gaan. Gebruik bij voorkeur een watervoorbereider, bijvoorbeeld de Easy Life Filter Medium om mogelijk schadelijke stoffen in uw kraanwater te neutraliseren voor u deze aan het aquarium toevoegt. Vanwege de rommel die deze dieren kunnen produceren tijdens het voeden en met het uitscheiden is het gebruik van een externe filter met een groot filter oppervlakte zeer aan te raden. Deze dieren hebben geen specifieke eisen wat betreft stroming in het water. Men wilt een hele sterke stroming voorkomen maar enige beweging in het water is aan te raden. Verwarm doormiddel van een aquarium thermostaatverwarmer tot gemiddeld 25/26C. Temperaturen van 24 tot 29C worden getolereerd. Voorkom dat deze aquatische kikkers in direct contact kunnen komen met de verwarmer om verbranding te voorkomen. Dit kan doormiddel van aparte bescherm covers of, wanneer daar de mogelijkheid toe is, de thermostaatverwarmer in een apart deel van de externe filter of bioloog te plaatsen.

Licht:  In verband met het dag/nacht ritme is het verstandig gemiddeld 12 uur per dag te verlichten, dit kan doormiddel van TL verlichting. Zorg dat er voldoende schaduwrijke plekken zijn voor de Pipa’s om zich te verschuilen.

De bodem:  Vanwege de op zijn minst onstuimige en onhandige manier van voeden houden veel liefhebbers hun Pipa’s (en andere aquatische amfibieën) op een kale bodem. Zo wilt men voorkomen dat er mogelijk enig substraat word meegegeten in de verwoede aanval op een prooi wat mogelijk kan leiden tot verstoppingen of maag/darm perforaties. Deze manier van huisvesten is zeer gemakkelijk te onderhouden maar bied weinig plek voor de dieren om zich op de bodem te verschuilen. Daarom is het zeer belangrijk om voldoende alternatieve schuilplaatsen te bieden. Men hoeft niet bang te zijn voor verstopping of andere klachten door bladeren. Daardoor kan een laag bladeren op de bodem een goede optie zijn. Mocht u toch substraat willen gebruiken dan is fijn, zacht filterzand een goede optie welke u eventueel vermengd met grote, ronde kiezelstenen die de dieren niet snel door kunnen slikken tijdens het voeden.

Inrichting:  Pipa’s verschuilen zich graag. Daarom moet er voldoende gebruik worden gemaakt van halve terracotta potten, tropisch wortelhoud en planten. Hieronder en tussen verschuilen de kikkers zich graag.

Vissen:  Het combineren van de Pipa pipa met vissen is zeer onverstandig. Zelfs vissen die net zo groot zijn als de kikker zelf kunnen als potentiele aanvulling op hun dieet gezien worden. Soms heeft men succes met snelle vissen die vooral actief zijn aan het oppervlakte maar dit is slechts sporadisch. Veel grotere vissen kunnen de pad mogelijk beschadigen en zich voeden met pas geboren kikkers in het voortplanting seizoen. Rustige vissen, zoals Discus, zullen juist erg verstoort worden door het onstuimige gedrag van deze dieren. Al met al is het verstandig om deze dieren dus niet te combineren met andere vissen of dieren afgezien van soortgenoten.

 

Hanteren / verplaatsen:  Hanteer amfibieën nooit met uw blote handen. Hier kunnen diverse stoffen opzitten die de dieren via hun huid kunnen opnemen en zo schadelijk kunnen zijn. Gebruik daarom altijd latex handschoenen en vervang die bij het hanteren van andere dieren om kruisbesmetting en de verspreiding van virussen te voorkomen. Pipa houd er niet van om opgepakt te worden en zal snel wegzwemmen wanneer deze bedreigd worden. Als deze gehanteerd word zal het dier flink heen en weer bewegen en zich mogelijk beschadigen. Daarom is het verstandig deze dieren te verplaatsen met een groot fijnmazig visnet. Hiermee kan u snel het dier uit het aquarium tillen en in een container met hoge wanden plaatsen. Let erop dat door hun krachtige poten de dieren zich gemakkelijk afzetten. Maar de eventuele sprong is ongecontroleerd en een dier dat van een hoogte valt kan zich verwonden.

 

Voorplanting:  Na 18 tot 24 maanden zijn de meeste Pipa Pipa geslachtsrijp. Pipa pipa paart voornamelijk in het regenseizoen welke zich kenmerkt zich door een verhoogde waterspiegel en dalende water temperaturen. Wanneer u de seizoenen wilt nabootsen om zo paringen te stimuleren dan kan u deze nabootsen door in de zomer de temperaturen te verhogen tot 27C bij een lagere waterspiegel (40cm) en vaak ook lagere pH waarde. Verleng de lichturen dan tot 13.5uur. In het regenseizoen, wanneer de paring activiteit toeneemt, verhoogd u de waterspiegel tot minimaal 80cm (bij voorkeur 100cm+). Deze hoogte is nodig voor de paringspositie en kringen die het paar zal zwemmen tijdens de amplexus. Verlaag de temperaturen geleidelijk naar 24/25C. In deze periode stijgt de pH waarde weer naar een gemiddeld niveau en verlicht u gemiddeld 11/12uur. De kwaak van de mannelijke dieren zijn soms ’s nachts te horen en klinkt als een metaalachtig klikkend geluid. Paarbereide vrouwtjes krijgen in deze periode een verdikte huidlaag op de rug, waar later de eitjes in bewaard zullen worden en de cloaca zwelt op. Heeft u niet de mogelijkheid om een dergelijke waterdiepte in uw aquarium te bereiken dan kan het helpen de dieren (tijdelijk) in een aangepaste, ruime en diepe regen of afval ton te plaatsen.

Plaats bij voorkeur één man bij één of meerdere vrouwen, zo voorkomt u dat een vrouw door meerdere mannetjes belaagt word of dat andere mannen een paring verstoren. De amplexus kan in het begin zeer onstuimig gaan maar zodra de bevruchting plaats vind keert de rust terug. Tijdens de paring zwemt het stel in grote verticale loopings. Zodra ze bovenaan een van deze kringen belanden legt het vrouw 1, tot soms 10 eieren welke in de volgende kring door de man opgevangen, bevrucht en in verdikte huidlaag op de rug van de vrouw geduwd worden. Uiteindelijk kan een legsel uit 40 tot 100 eieren bestaan. Als de paring succesvol was en de huid op de rug van de vrouw zich om de eieren sluit is het verstandig om de man direct te verwijderen om het vrouwtjes zo optimaal rust te bieden.

De eieren ontwikkelen zich tot larven, echter verlaten ze dan nog niet de veilige buidel op hun moeders rug maar ondergaan hun transformatie tot jonge kikker volledig in deze buidel. Pas als de jongen volledig ontwikkelt zijn ontstaan er openingen in de rug van de moeder die gemiddeld een halve cm in doorsnede zijn. Zodra de jonge kikkers er klaar voor zijn kruipen deze uit de rug van de moederen om direct naar het oppervlakte te zwemmen om hun eerste teug verse lucht in te ademen. Om vervolgens volledig zelfstandig hun leven tegemoet te gaan. De ontwikkeling van ei tot volledig ontwikkeld jong duurt gemiddeld 15 tot 18 weken maar kan 12 tot 20 weken duren. Dit is voornamelijk afhankelijk van de watertemperatuur en of de jongen in de laatste face zich vanuit de rug van hun moeder soms kunnen voeden met klein langsdrijvend voer zoals watervlooien. Het is dus aan te raden in laatste stadium van hun cyclus het aquarium van de moeder rijkelijk te voorzien van watervlooien.

 

Grootbrengen jongen:  Schoon water en voldoende voer zijn de twee belangrijkste elementen bij het grootbrengen van jonge Pipa’s. Bij voorkeur plaatste u de jonge Pipa’s direct apart van de ouders in kleine groepjes in aquaria of kunststof containers met een 10cm diepe waterlaag. De relatief kleine leefomgeving zorgt ervoor dat de jonge kikkers gemakkelijk hun eten zullen vinden. Plaats voldoende dood blad in het water en wat drijvende planten zodat de jonge padjes kunnen schuilen. Filter het water doormiddel van een simpele lucht aangedreven wattenfilter. Deze watten zijn gemakkelijk te vervangen en filtert het vele fijne afval dat de jonge Pipa’s zullen produceren uit het water. Vervang wekelijks een deel van het water, bij voorkeur met water uit het aquarium van de ouders.

Jonge Pipa’s eten veel en groeien snel, in het begin eten ze voornamelijk levend voer zoals bloedwormen, tubifex, muggenlarven, watervlooien en jonge kleine visjes zoals baby gupjes en plaatjes. Al snel zullen ze leren ook ontdooit voer te eten. Let erop dat de groepjes bestaan uit Pipa’s van hetzelfde formaat. Als er dieren zijn die achter blijven of juist zeer snel groeien wilt u deze apart plaatsen of bij dieren van hetzelfde formaat. Anders loopt u de kans dat een grotere broer of zus zijn kleinere familielid als voedsel ziet. Als de jongen goed voeden en groeien kan u deze in een groter aquarium plaatsen. Het zijn uitstekende zwemmers en kunnen in dit stadium de zelfde verzorging krijgen als hun ouders.

 

Slot:  De Pipa pipa is een erg interessant dier om te huisvesten, zijn vreemde uiterlijk en voortplanting maken de inactiviteit meer dan goed. Echter zijn ze door hun formaat en lastige manier van kweken niet voor iedereen geschikt. Wilt u graag Pipa’s huisvesten maar heeft u geen ruimte of mogelijkheden voor de Pipa pipa? Dan is de kleineren Pipa parva een zeer goed alternatief. Deze soort blijft aanzienlijk kleiner en is gemakkelijker tot voortplanting te brengen.

© 2015 - 2022 Het Terrarium | sitemap | rss | webwinkel beginnen - powered by Mijnwebwinkel